Dopingplicht

“Heb je dopingplicht?”

 

Twee vragende ogen staren mij aan. Wat bedoelt hij eigenlijk met dopingplicht? Dat ik doping moet gebruiken? De vraag verwart me maar al snel wordt me duidelijk dat de arts er op zinspeelt of ik getest kan worden op doping na de koersen. Terwijl ik angstvallig denk aan een naald die ergens in mijn lichaam wordt gestoken op zoek naar bloed om te testen stamel ik dat ik dat eigenlijk niet eens weet. Welkom in de wielerwereld.

fotokoos.info

Van Stek maakt favorietenrol waar

HARDINXVELD-GIESSENDAM – John van Stek mocht afgelopen zondag het zegegebaar maken toen hij als eerste de streep passeerde in het Piechems Kampioenschap van 2013. Hij wist Marco van Vlijmen, die ook in deze tweede editie het zilver veroverde, en nieuwkomer Marien Vogel in de sprint van zich af te schudden.

 

 

RadaЯ, een shot alternative

Vanaf 6 september 2013 heb ik mijn eigen radioprogramma: RadaЯ. Het is iedere vrijdag te horen op Klokradio van 22.00-23.00 uur. Dj’s van landelijke radiozenders mogen zelden nog bepalen welke muziek ze draaien en zetten enkel even de computer aan waarbij ze soms het één en ander op lolbroekachtige wijze aan elkaar ouwehoeren. Ik kies ervoor om alternatieve muziek in de ether te gooien en krijg van Klokradio feitelijk de ruimte om te draaien wat ik wil. For I am God on my show!

Zingen

In vermaarde tijden kon ik mij niet voorstellen dat ik ooit zou genieten van het aanhoren van een psalm. In de kerk waar ik wekelijks verplicht mijn verveling tot grote hoogtes moest stuwen werd monotoon, langzaam en over het algemeen niet mooi gezongen. Onzuivere stemmen omringden mij en ik kon ze duidelijk horen aangezien ik zelf mijn mond gesloten hield. Niet bijzonder lang geleden hoorde ik bij ons in de polder echter iemand een psalm zingen waarbij zelfs ik even tot halt werd gebracht.

Ze kwamen er niet meer overheen

Midden jaren negentig deelde ik meermaals de kopgroep met Breukink, Rominger en Museeuw. Die laatste noemde ik overigens steevast De Zeeuw. We hebben aardig wat duels uitgevochten. Vaak reed ik op kop; ik legde hen het tempo op. Ze lachten gedurende lange tijd dat ze in mijn wiel vertoefden hun tanden bloot. 'Ha ha!', moeten ze gedacht hebben. 'Dat ventje zullen we zo aan de meet eens verschalken!' Toch lukte mij het telkens weer om hen een rad voor de ogen te draaien door de snelheid continu zo hoog te houden dat ze er niet meer overheen konden komen.

Herdenken

De datum 4 mei staat bij mij voor herdenken. Om 20.00 uur neem ik twee minuten stilte in acht. In mijn generatie zijn er denk ik steeds minder mensen die dat doen en bij jongere generaties zal een nog kleiner aantal zich hieraan houden. Het is begrijpelijk, de Tweede Wereldoorlog is inmiddels 68 jaar geleden afgelopen en zelfs de opa’s en oma’s van veel jongeren kunnen zich er niks van herinneren of zijn zelfs geboren na 1945. Ik hou het wel in ere. Ik sta niet stil bij die miljoenen doden, dat is teveel voor één mens. Het is niet te bevatten. Ik denk aan de hand van een familiegeschiedenis na over wat ik in een dergelijke situatie zou doen. Twee minuten zijn dan weer echter tekort om daar een zinnig antwoord op te bedenken.

 

 Een gedeelte van het Yad Vashem monument in Israel

Mijn droom voor ons land

Het Nederlandsche volk is gevraagd om een droom voor het land te uiten ter inspiratie van de nieuw in te huldigen koning. Ik ben de moeilijkste niet en heb hieraan meegedaan.